Saevit toto Mars impius orbe
Cara deum suboles, magnum Iovis incrementum
Homo antiqua virtute et fide
Nec optimus, nec pessimus
Deorum immortalium vi, natura, ratione, potestate, mente, numine [...] natura omnis regitur
Per alta virtus it
Avarus damno potius quam sapiens dolet
Quidquid futurum est summum, ab imo nascitur
Facta canam, sed erunt, qui me finxisse loquantur
Argumenta ad auditores
Bonum initium est dimidium facti
Ollula tam fertur ad aquam, quoad fracta refertur
Umbra asini
Est autem virtus nihil aliud, nisi perfecta et ad summum perducta natura
Domus propria domus optima
Rapiamus, amici, occasionem de die!
Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam
Boni iudicis est lites dirimere
Continua messe senescit ager
Tractabunt hastas iuvenes, non pocula, discent // casside, non molli cingere flore comam
Dat bene, dat multum, qui dat cum munere vultum
|