Quod suavius amicitia?

Quod suavius amicitia?

Tantaene animis caelestibus irae?

Quidquid honestum est, idem est utile

Tempus dolorem lenit

Philosophia medetur animis, inanes sollicitudines detrahit, cupiditatibus liberat, pellit timores

Lege totum, si vis scire totum

Laudator temporis acti

Macte!

Estote prudentes sicut serpentes et simplices sicut columbae

Quod capimus, perdidimus, quod quaerimus, habemus

Quod medicina aliis, aliis est acre venenum

Diliges proximum tuum sicut teipsum

Homo scribendi peritus

Homo homini lupus

Insani sapiens nomen ferat, aequus iniqui, ultra quam satis est virtutem si petat ipsam

Gratis asseritur, gratis negatur

Quod iuratum est, id servandum est

Dies infaustus

Beatae memoriae

Saepe adulatio, dum blanditur, offendit

Mirabile videtur, quod non rideat haruspex, cum haruspicem viderit


Menu

Sine amicorum benevolentia neque in adversa neque in secunda fortuna vivere possumus
Pietas cum sit magna in parentibus et propinquis, tum in patria maxima est
Absentia longa morti aequiparatur
Ad pedem litterae
Cultura animi philosophia est
Tam malorum quam bonorum longa conversatio amorem gignit
Imperator intra Ecclesiam, non super Ecclesiam
add. = addidit; |addunt
Caecum adhibere ducem
Tempus edax rerum tuque, invidiosa vetustas, // omnia destruitis!
B. = |Beatus
Gratis datur, gratis reicitur
In folio
Ad maiora natus sum
Homo proponit, Deus disponit
Purus et insons, ut me collaudem, vivo carus amicis, causa fuit pater his
Democritus
Saevit toto Mars impius orbe
Quidquid terret, et trepidat
Opus supra cetera