Homo faber

Homo faber

Cotidie est deterior posterior dies

Aegrescit medendo

Flagellum Dei

Fuit, fuit ista quondam in re publica virtus

Est profecto animi medicina

Omne homini natale solum

Gloria patriae

Quod non potest, vult posse, qui nimium potest

Ob turpem causam

Aegrescit medendo

Nox atra cava circumvolat umbra

Os homini sublime dedit

Sapientis iudicis est semper cogitare, quid lex cogat

Virtutes numquam queruntur se esse relictas

Errorem cum lacte nutricis sugimus

Argumentum a maiori ad minus

Stricte

Ingenium mala saepe movent

Peregrinos obscena pecunia mores intulit

Quod scripsi, scripsi


Menu

Benedictus, qui venit in nomine Domini
Deciens repetita placebit
Saepe calamitatis solatium est nosse sortem suam
Errata corrigenda
Accipis, ut taceas
Mulier cupido quod dicit amanti, in vento et rapida scribere oportet aqua
Quid est tam populare quam pax?
Licentia scientifica
Ad audiendum verbum
Qui pro republica vitam reddiderunt, immortalitatem potius quam mortem assecuti sunt
In maiorem cautelam
Quidquid in baccam
Cotidie damnatur, qui semper timet
Peregrinos obscena pecunia mores intulit
Bis vincit, qui se vincit in victoria
Crudelis lacrimis pascitur, non frangitur
Absque argento omnia vana
Di, talem casum!
Avaritia pecuniam promittit
Licetne patrem suum necare? licet