Advocatus diaboli

Advocatus diaboli

Magnus gubernator et scisso navigat velo

Mirabile dictu

Fortunae filius

Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat

Laetius est, quoties magno sibi constat honestum

Bona valetudo melior est quam maximae divitiae

Sapiens numquam potentium iram provocabit

Opus

Quid placet aut odio est, quod non mutabile credas?

Usque ad consummationem saeculi

Viventis nulla hereditas

Bonum ex malo non fit

Quid est homo, quod memor es eius

Neque enim ingenium sine disciplina, aut disciplina sine ingenio perfectum artificem potest efficere

Vallis lacrimarum

Rei militaris virtus praestat ceteris omnibus

Veritatis splendor

Patientia rara virtus est

Vae mundo a scandalis


Menu

Quod licet Iovi, non licet bovi
Per me licet
Sufficit mihi conscientia mea
Satis iam verborum est
Errant, qui in prosperis rebus impetus fortunae in omne tempus fugisse se putant
Perfecta caritas foras mittit timorem
Quid virtus et quid sapientia possit, utile nobis proposuit exemplar Ulixen
Homo longus raro sapiens
Divitiae superbiam pariunt
Nec natare nec litteras novit
Aliena nobis, nostra plus aliis placent
Quid brevi fortes iaculamur aevo multa?
Quo se fortuna, eodem favor hominum inclinat
Inveterata consuetudo pro lege non immerito custoditur
Virtus premitur, non opprimitur
Ducunt volentem fata, nolentem trahunt
Puris omnia pura
Beati, qui persecutionem patiuntur propter iustitiam, quoniam ipsorum est regnum caelorum
Quod medicina aliis, aliis est acre venenum
Quid, de quoque viro et cui dicas, saepe videto