Ut habeas quietem, perde aliquid

Ut habeas quietem, perde aliquid

Patientia rara virtus est

Carere patria intolerabile est

Fortuito quodam concursu atomorum

Gradus ad Parnassum

Quod cito fit, cito perit

Homo est animal coniugale

Panem quaeramus aratro!

Vitae via virtus

Saeculi vitia, non hominis

Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt

Philosophia non in verbis, sed in rebus est

Quid ad rem?

Quidquid fit cum virtute, fit cum gloria

Saepe creat molles aspera spina rosas

Si deficiant vires, audacia certe laus erit

Ave, anima candida!

Nulla sine Deo mens bona est

Non numeranda, sed ponderanda sunt argumenta

Stultitiam patiuntur opes

In puncto puncti


Menu

Mors nigra
Bene bonis, male malis
Dono dedit
Gesta Dei per Francos
Praesumptio cedit veritati
Bonum initium est dimidium facti
Beati misericordes, quoniam ipsi misericordiam consequentur
Quis desiderio sit pudor aut modus?
Auctor pretiosa facit
Quod latet, ignotum est, ignoti nulla cupido
In commendam
Quidquid in altum fortuna tulit, ruitura levat
Apud bonum iudicem argumenta plus quam testes valent
Gravior inimicus, qui latet in pectore
Nonne optimus et gravissimus quisque confitetur multa se ignorare et multa sibi etiam atque etiam esse discenda?
Aut mors aut victoria
Furiosi nulla voluntas est
Arbitris remotis
Quid magis est saxo durum, quid mollius unda? // dura tamen molli saxa cavantur aqua
Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam